iXiaan

Heb mijn twitteraccount weg gedaan. Ik twitterde wat af, maar het had voor mij geen meerwaarde. En ik heb geen zin om iedere dag al mijn acounts op het WWW vet te bewaken. Dus huppekee en weg d’r mee!!!!

De Feetz

Tja, het gaat echt gebeuren: de feetz gaat zijn intrede doen hier in het huishouden. Hij is besteld, en het is wachten op wanneer hij komen gaat. Ik kan mijn geluk niet op. Ik sta te popelen om weer te gaan fietsen. Beweging is goed voor een mens. En dan ook nog zo lekker met het mooie weer voor de boeg. Val ik even met mijn neus in de boter zeg!!

En ach, waar ben ik de afgelopen maanden mee bezig geweest? Veel privé-zaken. Vooral rustig aan doen. En owja, ik had ook gewoon helemaal nergens zin in. Dus heb vooral veel gewandeld. Heb ook nog wel wat dingen wel gedaan hoor. Maar had geen zin om sociale en zakelijke verantwoordelijkheden te nemen. En zo als het van het warme weer is heb ik er ook niet veel puf voor. En zo is er altijd wel een smoes om iets niet te hoeven doen.

Ben de afgelopen dagen wel weer achter de computer gaan zitten. Het begon eigenlijk vorige week al. En zo tussen alle achterstallige dingen door ben ik bezig geweest met pimpen.

Vandaag ben ik wel even boos geworden. Het begon vanmorgen al toen de deurbel ging. Stonden er twee mannen op de stoep die eigenlijk gisteren zouden komen. Ze kwamen vandaag, en hebben even naar de ravage achter de deur gekeken. Ravage achter de deur? Het lekt er. En goed ook. Het is nu dicht gekit, en het lekte nog steeds. Heb er nu een streepje en een datum neergezet met potlood. Als het nu weer verder de muur in zakt dan is het nog steeds niet in orde. Ze gaat het opnieuw dicht kitten. Als het daarna in orde is kunnen ze de ravage achter de deur gaan herstellen.

Begin van de middag ging de deurbel opnieuw. Iemand van de meterstandenopname. Ja, er is iets mis gegaan. De nieuwe stand heb ik doorgebeld. En toch vinden ze dat het niet klopt. Dat kan wel kloppen dat het niet klopt. En toch klopt het gelukkig wel!!. Kwam er achter dat er een dubbele meter op zit en dat ik enkeltarief meet en betaal. Wat een gedoe om het dubbeltarief aan te vragen. Maar goed, ik zal er weer meer van horen. Het is alleen een oerwoud van callcenters waar je als consument doorheen moet.

Verder heb ik enorme zin om een pakje rookwaren in huis te halen. Nee, ik doe het niet! Het is namelijk zo dat het niet past in mijn plan van bewegen, afvallen en gezond leven. Gezond leven? Ja ik ben te zwaar omdat ik weinig tot niets beweeg. Heeft ook voor een groot deel met mijn handicap te maken. Hierdoor loop ik weinig en zit ik veel. Dit in combinatie met lekker eten en drinken zwelt de boel soms aardig op.

Who's BAD

Noem de naam Michael Jackson, en iedereen kent hem. Iedereen heeft van hem gehoord.

De vraag blijft: “Who’s Bad?

~~Francine~~

Afgezien van de gezonde trek gaat het prima hier!!

En daar is Tante iXi weer eens.
En waar ben jij vandaag?

Het is negen uur als de wekker afloopt. Lodderig doe ik mijn ogen open, en door de gordijnen heen zie ik dat de zon al uitbundig schijnt. Snel trek ik een spijkerbroek aan en haal de vlaggenstok met de vlag en wimpel er aan al uit de meterkast. De dag er voor heb ik de vlaggenhouder aan het balkon van mijn nieuwe huis gemonteerd. Het ging met wat pijn en moeite omdat ik niet de juiste spullen in huis had. Die heb ik de dag er voor nog even gekocht voor de winkel ging sluiten. Maar ik ben er weer trots op dat ik mijn vlaggenmast met vlag en wimpel op kan hangen. Met een grote glimlach hang ik het gevaarte in de vlaggenhouder. Zo de vlag met wimpel voor deze dag hangt, en ik ben van plan om hem net voor zonsondergang weer naar binnen te halen.

Vervolgens ga ik naar binnen en doe de televisie aan. De Koninklijke Familie is dit jaar in Apeldoorn, en ik vind het heerlijk om daar naar te kijken. Ze moeten nog aankomen. Onder het genot van mijn eerste kop koffie ga ik weer terug naar bed en kijk ik naar de televisiereportage van het eerste half uur. Ik geniet zoals ik ieder jaar geniet van de beelden die tot mij komen. Ik erger mij aan het commentaar, maar ook dat is ieder jaar het zelfde. Waarom kan dat mens niet vijf minuten haar kop houden zodat ik als kijker mijn eigen fantasie kan gebruiken. Wacht, ik luister er niet naar, en geniet gewoon van datgene wat ik zie en hoor. Het is een adembenemend mooie ochtend in Apeldoorn, en ik heb een leuk half uurtje met koffie en de televisie aan op bed.

Vervolgens ga ik even douchen want hoe leuk deze dag met uitzending ook is, mijn Diesel wil ook wel even naar buiten. Dus hup onder de douche door en de kleren weer aan. Met Diesel maak ik een middelmatige ochtendwandeling en haal ik even vers brood bij de winkel die open is. In het winkelcentrum is een kleedjesmarkt, en ik moet mezelf dwingen weer terug naar huis te gaan. Diesel heeft immers een lege maag, en die kan ik daar geen uren mee laten lopen.

Thuis gekomen geef ik Diesel te eten. Het is inmiddels kwart over elf, en ik bedenk mij dat ik de hoogtepunten vanavond wel in de avondreportage terug moet zien. Straks is er nog een defilé, en daar ga ik wel even voor zitten. Diesel laat ik even alleen met zijn ontbijt terwijl ik zelf even naar het huis van de buren ga. Ze zijn een weekje op vakantie, en hebben vandaag een dagje Apeldoorn op de agenda staan. Terwijl ik hun kat te eten en te drinken geef en even lekker knuffel bedenk ik mij dat ze een heel mooie dag in Apeldoorn hebben. Ben benieuwd naar hun verhalen als ze van het weekend weer thuiskomen.

Nadat de kat voldoende aandacht van mij gehad heeft ga ik na een klein half-uurtje weer terug naar huis. De televisie in de slaapkamer zet ik uit want ik lig toch niet meer in mijn bed, en de televisie in de woonkamer gaat aan. Ondertussen gooi ik een paar eitjes in de pan om te bakken. Ik heb een stevig ontbijt nodig want ik ga vanmiddag een beetje sfeer proeven hier in mijn eigen stad. En heb geen idee hoe laat ik dan weer thuis zal zijn. En een broodje gebakken ei, daar kan ik uren mee doen zonder honger-aanvallen te krijgen.

Het eitje ligt in de pan en is bijna klaar. Vanuit de keuken heb ik zicht op de televisie. De Koninklijke Familie zit in een mooie open bus een rit te maken. De zon schijnt en de mensen, veelal gekleed met oranje versierselen zijn vrolijk. Er wordt flink gezwaaid van uit de bus naar het publiek en weer terug. Het zijn de oer-Hollandse Koninginnedagplaatjes die morgen voluit in de kranten zullen komen te staan. Ontspannen leuk ik achterover in mijn keukenstoel en geniet er even van. Wat kan Koninginnedag 2009 ook dit jaar weer eenvoudig leuk zijn.

Maar plots rijdt er een zwarte auto door het beeld in komt stil tegen het monument “De Naald”. Ik hoor het commentaar en mijn mond zakt open. Als een standbeeld zit ik de beelden te bekijken die tot mij komen. Ik realiseer mij de eerste minuten amper wat er werkelijk gaande is. Het is gewoon te bizar voor woorden. Overal politie, marechaussee en hulpverleners. Een auto in de kreukels en mensen die gewond op straat liggen. Een geschrokken Koninklijke Familie vol in beeld en een doodse stilte in Apeldoorn …

Pas op het moment dat de brandweer aan komt rijden om de bestuurder uit de auto te halen en mijn gebakken ei bijna in de fik vliegt kom ik weer in beweging. Als een robot flikker ik mijn zwart geblakerde eitjes in de prullenbak en gooi vervolgens nieuwe eitjes in de pan. Als de zelfde wezenloze robot eet ik vervolgens broodjes gebakken ei terwijl ik nog steeds als verdwaasd naar de televisiebeelden zit te kijken. Het begint tot me door te dringen dat deze koninginnedag als een nachtkaars uit zal gaan. De vlag met wimpel haal ik naar binnen want ik ben niet meer in de stemming. Met een diepe zucht zet ik het geheel terug in de meterkast.

Na een poosje heb ik de beelden wel gezien, en word ik er een beetje tureluurs van. Samen met Diesel ga ik een uurtje aan de wandel op de plekken waar het rustig is. Terwijl we aan de wandel zijn krijg ik een SMS van de buurvrouw dat ze in Apeldoorn zijn, en dat ze helemaal van slag zijn. Ik SMS haar terug dat ik de beelden op TV gezien heb en ook van slag buiten loop met Diesel en dat het vreselijk is. Als laatste wens ik hen veel sterkte toe en zet ik mijn naam er achter. Het is knap dat het allemaal in één SMS past besef ik mij later. Per SMS bedankt de buurvrouw mij en zegt dat ze terug gaan naar de camping. Ik SMS haar terug, en bedank haar voor haar berichtje … Wat kun je verder nog zeggen …

Later kijk ik nog even naar de televisie terwijl het nieuws verder druppelt. De computer staat ook aan, en via Twitter komen ook wat berichten binnen. Het voelt raar en de spanning loopt op. Rond een uur of drie komt het bericht dat de vlag half stok gaat op de openbare gebouwen, en ook ik hang mijn vlag met een knoop in mijn maag half stok. Wat had ik mij deze dag zo anders voorgesteld zeg. Na de eerste persconferentie doe ik de televisie en de computer uit, ik kan het even niet meer horen en zien.

Uit mijn washok pak ik een tuinstoel en ga op mijn balkon in de zon met een boek zitten. De vlag half stok is de constante herinnering van het vreselijke drama. De hele verdere dag ben ik als het ware een beetje als verdooft. Mijn ouders bellen mij op dat ze op hun bootje zijn gegaan vandaag. Ze hebben de beelden vanmorgen ook op televisie gezien, en ik hoef hen niets te vertellen. We beamen dat het verschrikkelijk is, en beëindigen na een poosje het gesprek. De rest van de dag breng ik door tussen mijn boek en de televisie terwijl ik de rest van de dingen routinematig afdraai in en om het huis heen.

Tegen zonsondergang haal ik de vlag naar binnen en zet hem met een zucht terug in de meterkast. In één klap werd Koninginnedag 2009 compleet anders …

Hello

Vandaag ben ik 35 jaar geleden geboren. Als een klein wondertje kwam ik op deze Aardboden terecht. Nu ben ik een vrouw van 35 jaar oud, en denk ik af en toe dat ik verstandig genoeg ben om alles aan te kunnen. Voor iedereen die wil is er appeltaart. Leef je uit, eetsmakelijk. Mijn 35 jarig bestaan vier ik vandaag ik kleine kring. De rest nodig ik bij plukjes uit als ik er zin in heb.

appeltaart

Cadeau-tips heb ik niet. Ik spaar voor een aangepaste feetz,iedere bijdrage is welkom. Wil je mijn rekeninggegevens, dan mag je me altijd mailen op ixiaan2007@gmail.com.

Fijne dag allemaal

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. zou je weten dat ik alle hindernissen met goed gevolg heb overwonnen. Je zou weten dat ik positief in het leven sta, en je weet dat ik dat uitstraal. Je zou er waarschijnlijk bewondering voor hebben dat ik zo veel vechtlust bezit en mijn leven op rolletjes heb lopen. Je zou denken dat ik een gelukkig mens ben. En ja, daar heb je dan ook enorm gelijk in. Ik sta graag positief in het leven en ik kan met heel weinig heel blij zijn. Ik bruis van de energie, en ik zit vol plannen om vooral veel te genieten. En ja, ik heb plannen die ik zal gaan verwezenlijken. En daar haal ik dan weer mijn kracht uit.

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. zou je ook weten dat ik me soms wel eens heel alleen voel in mijn strijd. De hindernissen van het verleden die zou je kennen. Je zou weten dat ik daar geen pijn meer van heb en dat mijn blik op de toekomst en het Hier en Nu gericht is. Je zou weten dat ik duidelijk mijn grenzen kan aangeven die ik soms door schade en schande heb geleerd.

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. zou je weten dat mijn strijd met de hindernissen in het Hier en Nu en de Toekomst een eenzame weg is. Je zou weten dat mijn gevechten herkenbaar zijn voor vele lotgenoten, maar je zou weten dat ik er alleen uit moet komen. Je zou weten hoe veel moeite het mij soms kost om de boel een goede draai te geven zodat ik er ook mentaal mee uit de voeten kan. Je zou weten hoe zwaar de mentale belasting soms is om de dingen te bevechten die ik fysiek nodig heb. Je zou weten hoe alleen ik mij daar in voel. Je zou weten dat niemand mij daar in kan helpen, en dat zelfs luisteren niet genoeg is. Je zou weten dat de gevechten die ik als lichamelijk gehandicapte moet leveren ondanks alle hulp een heel eenzame weg is. Mijn manier om er mee om te gaan is mijn manier, en die heb ik zelf uit moeten vinden. Je zou weten hoe moeilijk en eenzaam ik dat vind.

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. weet je dat dit geen negatief verhaal is, maar een realistisch verhaal. Je zou weten dat ik er niet onder lijdt er nooit onder zal lijden. Maar je zou weten dat ik me soms eenzaam voel in mijn gevechten om met mijn lichamelijke handicap een gelijkwaardig bestaan te hebben. En je zou weten hoe trots ik ben op mezelf omdat ik dat allemaal heb bereikt. Je zou weten hoe blij ik ben met alle hulp om mij heen waardoor ik in staat blijf om dit te behouden. Je zou weten hoe blij ik ben dat mijn verhalen en gevechten door mede lotgenoten worden herkend. Je zou weten dat ik me daardoor niet zo verschrikkelijk vreemd voel, en dat sommige gevoelens en emoties dus normaal zijn. Je zou weten hoe belangrijk die spiegel voor mij is, en hoe dankbaar ik daar voor ben.

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. zou je dat allemaal weten en erkennen zonder mijn mijmeringen te in twijfel te trekken. Je zou dan niet roepen dat het allemaal wel meevalt, en dat er zo veel rekening gehouden wordt met mensen met een beperking en dat er zo veel aanpassingen en dergelijke zijn. Je zou weten dat het mentaal soms lastig is om in deze positie te zitten. Je zou weten dat mijn verhaal niet over zorg, aanpassingen en tolerantie gaat. Je zou vanaf regel één meteen begrijpen dat ik mijn mentale strijd met mijn lichamelijke beperking en alles er omheen bedoel.

Als jij mij echt zou kennen dan …

…. schrik je niet van dit verhaal!!

~~Francine~~

Soms dan zijn er van die dagen dan heb ik geen zin. Geen zin? Nee, ik heb geen zin. Het liefst dan blijf ik de hele dag in bed liggen en stop ik mijn kop in het zand. Waarom? Gewoon omdat ik moe ben, pijn heb en gewoon domweg geen zin heb om iets nuttigs te doen.

Natuurlijk moet ik van alles doen. Ik moet een paar zakelijke dingen regelen. En ja, ik moet ook nog andere dingen doen. En ik heb geen zin in moeten. Ben liever bezig met de dingen die ik leuk vind om te doen en de dingen die ook nog moeten omdat ik ze leuk vind. De vorige week is het er niet van gekomen om de dingen die moesten te gaan doen. Er stonden leuke dingen op de agenda, en die gingen voor de dingen die moesten. De dingen die moesten die kan iik mooi deze week wel regelen. Maar ja, morgen is het al weer woensdag, en dan mag ik wel eens opschieten. Voor je het weet is de week al weer voorbij en dan MOET het wachten tot na de paasdagen…. Hebben jullie daar ook wel eens last van?….

Het is al jaren mijn droom om beroemd te worden. Toen ik 4 jaar was wilde ik koorddanseres worden, maar ja ik kan nog geen eens op de evenwichtsbalk lopen zonder op mijn plaat te gaan.

Toen ik daar achter kwam wilde ik zangeres worden, maar ik heb een stem als een cirkelzaag, dus dat wil ook niet. Aangezien ik me te goed voel om bij Idols voor lul te staan/zitten is dat ook niet de weg. Dan krijg ik terecht de stempel op mijn kop dat ik niet goed snik ben.

Toen ik een jaar of 14 was riep een vierjarig buurjongetje naar mijn zusje dat ze een pinguïn was (het was net een tonnetje op korte pootjes en uitstekende armpjes). En tegen mij riep hij dat ik een waggel-eend was. Jammer dat Pino al was aangenomen bij Sesamstraat voor mijn geboorte. Het had zo mooi kunnen zijn natuurlijk… De kleuter had helemaal gelijk, en ik ben hem nog eeuwig dankbaar voor zijn heldere en kinderblik op de situatie. Kinderen en dronken mensen spreken namelijk altijd de waarheid.

Afijn, nu 30 jaar na dat ik koorddanseres wilde worden heb ik maar besloten om het andersom te gaan doen. De meeste mensen worden eerst beroemd, en beginnen daarna een fanclub. Misschien helpt het mijn droom te verwezenlijken als ik eerst een fanclub begin…

Dus kom er bij zou ik zo zeggen, en nodig al je vrienden uit

http://fanvanixi.hyves.nl/

Argos, jongen bedankt voor de prijs makker, Diesel is gek van de piper, en ik kan straks weer lekker kleuren :)

En jawel lieve mensen, het zit er weer op voor dit het jaar. Ik hoef me er dit jaar niet druk om te maken en het kost mij ook geen slapeloze nachten meer.

De keer was het net als voorgaande jaren weer een week kreunen in de papieren en puinruimen. Dik een week hoofdpijn kweken en alle woede-uitbarstingen de baas blijven. Zorgen dat ik niet uit frustratie 30 repen chocola op ga eten zodat ik niet meer poepen kan. En ook zorgen dat ik geen waas voor de ogen krijg en mijn huisraad over het balkon heen gooi.

Voor het komende jaar kan iedereen hier weer redelijk veilig naar binnen zonder dat er iemand voor zijn leven hoeft te vrezen. Het gevaar is weer geweken. Volgend jaar zal ik waarschuwingsborden aan de deur hangen! Dan is het echt betreden op eigen risico. Hoe ouder ik wordt, hoe bewuster ik me van de situatie wordt.

De hele week stond hier de boel in de steigers. Zo nu en dan was ik er flink zat van en ben gewoon het huis uit gevlucht. Het is de jaarlijkse klus waarin de naakte waarheid extra duidelijk wordt. Waarin de gevolgen er van duidelijk zichtbaar, en soms ook voelbaar, worden……

Ach, op zich is de klus zelf niet zo moeilijk. In mijn geval is het alleen een kwestie van overal de juiste gegevens bij zetten en dan is het klaar. Wat het lastig maakt is de de juiste gegevens bij elkaar zoeken. Het levert gevoelsmatig bij mij de nodige weerstanden op. Deze klus laat me ieder jaar weer zien hoe akelig uitzichtloos mijn situatie in feite is.

En wat is het resultaat van deze week stomen en hoofdpijn? Jawel, alle mappen waar mijn administratie (die echt netjes ingepakt zijn: binnen 5 minuten kan ik het gewenste papiertje er uit trekken) is weer helemaal bijgewerkt. Alles van 6 jaar terug en alles wat ik dubbel in huis had dat is opgeschoond. Het levert drie lege mappen op waar ik de komende jaren waardevolle papieren, die dit land rijk gaat worden, in kan gaan doen.

Iedere week valt er wel minimaal één papiertje in de bus die in één van mijn vele mappen thuis hoort. Ik ben een persoon waar heel wat papiertjes voor nodig zijn. Eigenlijk ben ik gewoon slecht voor het milieu en moet de overheid een extra boom aan gaan planten zodat ik weer milieu-neutraal wordt. Maar of dat gaat gebeuren is natuurlijk nog maar zeer de vraag. Het doet mij ook nu weer plezier dat ik een boomstronk de deur uit gedaan heb. Schept weer ruimte voor de nieuwe boomstronk.

Levert dit hele weekje ellende mij dan nog iets op? Jawel hoor: in mijn geval genoeg om de rekeningen van volgende maand mee te betalen.

Belastingdienst? Leuker kunnen ze het niet maken? Nee, maar makkelijker? Nou, ik vond het net zo moeilijk als afgelopen jaar.

Echte roze ballen!!!!

Na de bloemkolen heb ik een noten-behoefte.

Dus ik ben naar de notenbar gegaan en vond de noten die ik hebben wilde.

Meteen de notenbar leeg gekocht.

Ook zin in een nootje?